Vossius Center for History of Humanities and Sciences

De ideale wetenschapper

Natuurwetenschappen

24May2017 16.00

Inaugural lecture

Wetenschap vraagt persoonlijke deugd en is derhalve terecht een geijkt middel voor het geven van hoogwaardig onderwijs. Maar de inrichting van de moderne wetenschap hindert deze essentiële rol, betoogt hoogleraar Geschiedenis van de natuurwetenschappen Jeroen van Dongen in zijn oratie.

Hoe ziet de ideale wetenschapper eruit? Als priester? Ambtenaar? Ondernemer? Het beeld van de ideale wetenschapper is sterk veranderd in de tijd, maar altijd wordt van de wetenschapper verwacht dat hij een bepaalde samenstelling van deugden, ‘epistemische deugden’, oftewel deugden die leiden tot kennis, vertegenwoordigt. Velen, onder wie Albert Einstein, hebben gemeend  dat beoefening van wetenschap zelfs tot deugdzaamheid kan leiden. Het is ook deze gedachte die er aanleiding toe gaf dat, in de vroege negentiende eeuw,  de wetenschapsbeoefening een activiteit op een universiteit werd: de opleiding tot wetenschapper zou bij uitstek geknipt zijn om een relevant waardenstelsel en het vermogen tot oordelen aan jonge mensen te doceren. Op de huidige universiteit is de wetenschap echter in toenemende mate losstaand van het onderwijs georganiseerd, waardoor de vormende waarde van het wetenschappelijk onderwijs onterecht onder druk is komen te staan aldus Van Dongen.

Dhr. prof. dr. J.A.E.F. van Dongen: De ideale wetenschapper, het wetenschappelijk onderwijs en hun geschiedenis.

Published by  UvA Persvoorlichting